Prezydent KRN Bolesław Bierut nie skorzystał z prawa łaski, opierając się na opinii sędziego Ołyńskiego, że „skazani na łaskę nie zasługują”.
Egzekucja thumb|240px|Stadion MOSiR „Wierchy” w Sanoku - miejsce egzekucji (stan 2014) thumb|240px|Wspólny nagrobek Władysława Kudlika i Władysława Skwarca Przed egzekucją Skwarca i Kudlika wyspowiadał ks. Józef Jakieła z parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku.
Powieszenie skazańców miało miejsce 24 maja 1946 roku na stadionie piłkarskim w Sanoku, gdzie zapędzono kilkaset uczniów z sanockich szkół. Wśród uczniów, przymusowych i nieletnich świadków tej publicznej egzekucji nich byli m.in. Marian Burczyk (późniejszy ksiądz katolicki, w latach 90. proboszcz parafii Przemienienia Pańskiego w Sanoku) i Roman Bańkowski (późniejszy poeta), który po latach wspominał:
O wydarzeniu pisał też w swoim dzienniku Alfred Andrzej Burnatowski, wówczas uczeń klasy maturalnej w sanockim liceum: