Wolna bankowość – model organizacji systemu pieniężnego, w którym banki posiadają swobodę emisji własnego pieniądza papierowego (banknotów), jednocześnie nie podlegając żadnym szczególnym regulacjom poza tymi, które obowiązują większość przedsiębiorstw. W systemie wolnej bankowości siły rynkowe kontrolują całkowitą ilość banknotów i depozytów jaką może utrzymać dany poziom rezerw gotówkowych, przy czym rezerwy te składają się albo z rzadkiego dobra (takiego jak złoto), albo ze sztucznie ograniczonej podaży pieniądza fiducjarnego emitowanego przez bank centralny.
W najbardziej rygorystycznych wersjach wolnej bankowości nie istnieje żadna rola dla banku centralnego, albo podaż pieniądza banku centralnego ma być trwale zamrożona. Nie ma zatem żadnej instytucji państwowej działającej jako monopolistyczny pożyczkodawca – funkcja ta zostaje w rękach sektora prywatnego, podobnie jak miało to miejsce w Stanach Zjednoczonych podczas paniki finansowej z 1907 roku.
Do znanych zwolenników modelu należą David Friedman, Fred Foldvary, Friedrich August von Hayek, George Selgin, Steven Horwitz oraz Richard Timberlake.