W wielkich działaniach powietrzno-morskich na Pacyfiku, pokładowe samoloty torpedowe były używane intensywnie, biorąc udział we wszystkich bitwach z udziałem lotniskowców, lecz odegrały rolę drugoplanową w stosunku bombowców nurkujących, które okazały się skuteczniejszym środkiem walki z okrętami i ponosiły mniejsze straty. Brały one udział m.in. w ataku na Pearl Harbor, bitwach: na Morzu Koralowym, pod Midway, na Morzu Filipińskim, o Leyte i w zatopieniu superpancerników "Musashi" (pod Leyte) i "Yamato". Istotną rolę odegrało też torpedowe lotnictwo bazowe - japońskie bombowce G3M i G4M zatopiły dwa brytyjskie pancerniki pod Kuantanem, co było symbolicznym końcem ery pancerników, pokonanych na otwartym morzu przez samoloty.
Po II wojnie światowej, samoloty torpedowe stopniowo zanikły, stając się mało przydatne, zwłaszcza wobec rozwoju broni rakietowej. Obecnie stosuje się w dalszym ciągu torpedy lotnicze jako uzbrojenie samolotów patrolowych, lecz są to jedynie kierowane torpedy do zwalczania okrętów podwodnych w zanurzeniu i samoloty te nie są samolotami torpedowymi.
Prawdopodobnie ostatnią konstrukcją klasycznego samolotu torpedowego był chiński odrzutowy Q-5B z 1970 roku, lecz z uwagi na nieperspektywiczność uzbrojenia jedynie 6 samolotów tego typu służyło przez krótki okresA. Demin, J. Kuzmin, A. Jurgienson. Szturmowik Q-5 (A-5), Awiakollekcja nr 8/2010, ss.11-12 .
Przypisy
T