Elektryfikacja Na początku XX w. wszystkie spółki obsługujące tramwaje w Caracas zostały wykupione i połączone w jedną o nazwie United Electric Tramways of Caracas. Wkrótce zamówiono w firmie John Stephenson Co. cztery tramwaje elektryczne. W czasie elektryfikacji zmieniono rozstaw szyn na 1067 mm. Pierwsze jazdy testowe odbyły się w październiku 1906. Pierwszą linię tramwaju elektrycznego otwarto 15 stycznia 1907, był to linia Las Flores − El Valle. Dzień później, 16 stycznia otwarto trasę Santa Rosa − Petare. Także w 1907 zamówiono 30 tramwajów w firmie Milnes Voss & Co. z Birkenhead. Wszystkie tramwaje elektryczne mierzyły 7,3 m długości i 1,6 m szerokości. Do lutego 1908 zelektryfikowano linię od El Valle do Plaza Bolívar przez Iron Bridge. Także w tym samym roku zelektryfikowano linię od centrum miasta do dworca Santa Rosa. W 1909 zamówiono trzy nowe tramwaje w firmie JG Brill Co. z Filadelfii. W 1914 otrzymano 4 tramwaje z tej samej firmy. W listopadzie 1912 otwarto 2 km linię tramwajową pomiędzy Agua de Maíz i Los Dos Caminos. W 1915 planowano elektryfikację linii tramwajowej z Petare do Tusmare, planów tych jednak nigdy nie zrealizowano. W maju 1917 otwarto 2 km odcinek linii z Los Dos Caminos do Los Chorros. W 1917 zbudowano tunel tramwajowy pod wzgórzem Roca Tarpeya. Tunel mierzył około 500 m.