Opuścił Radom po wkroczeniu Armii Czerwonej, przez pewien czas przebywał w Krakowie. W kwietniu 1945 na krótko został aresztowany. Po powrocie do Radomia uczestniczył w kilku zbrojnych akcjach podziemia (rozbicie więzienia w Kielcach w sierpniu 1945, uwolnienie byłych żołnierzy AK z więzienia w Radomiu we wrześniu 1945). We wrześniu 1945 ponownie aresztowany, w lutym 1946 skazany na karę śmierci, po złagodzeniu kary więziony w zakładach karnych w Rawiczu i Wronkach. Zwolniono go w 1952, uniemożliwiając jednocześnie podjęcie pracy w szkolnictwie. Po kilku latach utracił także zatrudnienie w Dyrekcji Przemysłu Leśnego w Radomiu, przez pewien czas pracował jako robotnik budowlany, później prowadził gospodarstwo warzywnicze. Studiował zaocznie historię na Uniwersytecie Warszawskim i nauki humanistyczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.