W 1910 został jednym z trzech członków Centralnego Komitetu Związku Młodzieży Postępowo-Niepodległościowej i redaktorem pisma ZMPN „Jutro”.

W nocy z 15 na 16 maja 1911 został ponownie aresztowany i siedmiu miesiącach więzienia na Ratuszu, skazany administracyjnie na zesłanie do guberni wiackiej. Po zamianie wyroku na opuszczenie Królestwa przeniósł się do Lwowa.

We Lwowie był przewodniczącym miejscowej sekcji PPS. Z ramienia PPS działał w Stowarzyszeniu Młodzieży Niepodległościowej „Promień”. W 1912 wraz z Feliksem Perlem organizował opozycyjną wobec polityki Józefa Piłsudskiego PPS Opozycję, wchodząc do jej Komisji Centralnej.

Po wybuchu I wojny światowej wstąpił do 1 pułku piechoty Legionów Od marca 1915 został oddelegowany do Łodzi, gdzie redagował pismo „Łodzianin”. Był członkiem komisariatu obwodowego w Kielcach Polskiej Organizacji Narodowej w 1914 rokuJerzy Pająk, Z dziejów Polskiej Organizacji Narodowej (wrzesień-grudzień 1914), w: Kieleckie Studia Historyczne, t. 14, 1996, s. 109.. W 1915 został aresztowany na krótko przez władze niemieckie. W czerwcu 1915 przedostał się do Piotrkowa, zaś w sierpniu 1916 do Warszawy. Tam uczył jako nauczyciel historii w gimnazjach, redagował pisma PPS. Członek Centralnego Komitetu Narodowego w Warszawie (XII 1915 – II 1917)Jerzy Z. Pająk, O rząd i armię.