Produkcja Wraz z wytwórnią Fairey, pod skrzydła Westlanda wrócił samolot, którym był Fairey Gannet. Dużo większe nadzieje wiązano jednak z programem wirolotu Fairey Rotodyne. Bristol Aeroplane Company wniósł do spółki śmigłowiec Bristol Belvedere a Saunders-Roe program Saro P.531, którego efektem były udane śmigłowce Westland Wasp i Westland Scout. W połowie lat 60. XX wieku firma rozpoczęła montaż kolejnego licencyjnego śmigłowca, maszyny Bell H-13 Sioux. Jednak aby nabyć prawa do jego budowy, Westland musiał nabyć je od włoskiej Agusty, spowodowane to było tym, że wcześniejsze umowy licencyjne z firmą Sikorsky Aircraft Corporation zawierały klauzule o zakazie produkcji innych amerykańskich śmigłowców niż tylko konstrukcji Sikorsky. W 1965 roku rządy Wielkiej Brytanii i Francji podpisały porozumienie, na mocy którego rozpoczęły współpracę w opracowywaniu i budowie śmigłowców bojowych. W efekcie owego porozumienia, które ze strony Francji realizowała firma Sud Aviation a brytyjskiej Westland zaprojektowano i zbudowano śmigłowce Aérospatiale Gazelle, Aérospatiale Puma i sztandarowy produkt Westlanda, śmigłowiec Westland Lynx, produkowany również na licencji we Francji. Pod koniec lat 60. wytwórnia podjęła licencyjną produkcję kolejnego śmigłowca zza Atlantyku, którym był Sikorsky SH-3 Sea King.