W październiku 2001 rozpoczął współpracę z Chrześcijańską Akademią Teologiczną w Warszawie, a w październiku 2004 powrócił na Uniwersytet Łódzki. 1 kwietnia 2005 otrzymał nominację na kierownika Zakładu Pedagogiki Filozoficznej w Katedrze Teorii Wychowania. W latach 1990, 1993 i 1996 był nagradzany przez Rektora UŁ za osiągnięcia dydaktyczne, wychowawcze i organizacyjne oraz za cykle publikacji z zakresu badań rozwoju myśli pedagogicznej. W 1999 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. Rektor Uniwersytetu Łódzkiego w VIII edycji Konkursu na Najlepszy Podręcznik Akademicki wydany w 2006 roku przyznał mu III nagrodę za współredakcję podręcznika Pedagogika.

Główną dziedziną jego badań naukowych jest historia doktryn i myśli pedagogicznej, filozofia wychowania, historia idei oraz metodologia badań historyczno-pedagogicznych. Jego twórczość dotyczy pogranicza pedagogiki, filozofii i historii. Jest uczestnikiem i animatorem ruchu naukowego w środowisku historyków wychowania i pedagogów. Należał do grona założycieli Zarządu oraz Rady Wydawniczej Sekcji Historii Wychowania Polskiego Towarzystwa Pedagogicznego oraz jest członkiem Towarzystwa Historii Edukacji. Od 15 października 2002 jest ekspertem Polskiej Komisji Akredytacyjnej. Na Wydziale Nauk o Wychowaniu Uniwersytetu Łódzkiego prowadził seminarium doktorskie.