Doszedł do władzy po obaleniu prezydenta Muhammada Hajdalli w grudniu 1984 – został zarazem głową państwa (prezydentem i przewodniczącym Wojskowego Komitetu Ocalenia Narodowego), premierem i ministrem obrony. W 1992 wygrał wybory prezydenckie, które opozycja uznała za sfałszowane (zrezygnował w tym czasie z kierowania rządem). Stanął na czele prawicowej Republikańska Partii Demokratycznej i Socjalnej, Middle East Online, 8 sierpnia 2005.. Do połowy lat 90. prowadził proiracką politykę zagraniczną z której zrezygnować musiał na skutek międzynarodowej izolacji kraju po I wojnie w Zatoce Perskiej.
W czerwcu 2003 przeżył nieudaną próbę zamachu stanu; 7 listopada 2003 ponownie wygrał wybory prezydenckie zdobywając 66,69% głosów, ale wyniki tych wyborów opozycja również podała w wątpliwość. W sierpniu 2004 udało mu się stłumić kolejny zamach stanu, zorganizowany tuż przed planowaną wizytą we Francji.
Na początku sierpnia 2005 Taja udał się na ceremonię pogrzebową króla Arabii Saudyjskiej Fahda. Okoliczność tę wykorzystali wojskowi, którzy zajęli siedziby ważniejszych urzędów w stolicy kraju Nawakszucie, a także budynki państwowej telewizji i radia.