instrukcjami, w istocie swej (lecz nie w składni i nazewnictwie wykreowanym w dokumentacji i literaturze przedmiotu), są dyrektywami dla translatora.
Przykładem jest język Visual Basic, w którym ustawienia kompilacji są definiowane w specjalnych instrukcjach tego języka, np. OPTION BASE 1.
Dyrektywy a parametry wywołania Dyrektywy globalne (tj. dotyczące całego kodu źródłowego) kompilatora, mogą mieć lub być zastąpione parametrami wywołania translatora. Dotyczy to głównie tych translatorów, które pracują w systemach opartych na konsoli i są wywoływane w wierszu poleceń z odpowiednimi argumentami. Zestaw takich parametrów jest jednak ograniczony do opcji dla całego kodu, i tym samym mniejszy niż zestaw dyrektyw kompilatora.
Dyrektywy a programy pomocnicze Część pakietów programistycznych udostępnia pewne programy pomocnicze, pomocne przy kompilacji i łączenia wygenerowanego kodu, szczególnie dla większych projektów. Taki program uwzględniać może parametry wywołania lecz występują tu te same ograniczenia co przy parametrach wywołania.
Przykładem jest program Make stanowiący część pakietów serii Turbo, np. Turbo/Borland Pascal.