Pierwszą dużą imprezą w jego karierze były igrzyska olimpijskie w Nagano w 1998 roku, gdzie był szósty w sztafecie, a na dystansie 50 km techniką dowolną zajął 49. miejsce. Swój najlepszy indywidualny olimpijski wynik osiągnął podczas igrzysk w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie zajął 9. miejsce w biegu na 15 km klasykiem. Startował także na igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku zajmując siódme miejsce w sztafecie oraz piętnaste w sprincie drużynowym. W latach 1999–2009 startował na mistrzostwach świata, najlepszy wynik osiągając na mistrzostwach świata w Val di Fiemme w 2003 roku, gdzie był dziesiąty w biegu na 30 km techniką klasyczną, a w sztafecie zajął piątą pozycję.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca6.17 lutego1998 NaganoSztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Jeremias Wigger, Beat Koch, Reto Burgermeister, Wilhelm Aschwanden1:40:55,7 +1:53,5 49.22 lutego1998 Nagano50 km stylem dowolnym2:05:08,2 +17:10,1 Bjørn Dæhlie9.12 lutego2002 Salt Lake City15 km stylem klasycznym37:07,4 +1:41,8 Andrus Veerpalu41.14 lutego2002 Salt Lake City2 × 10 km łączony49:48,9 +2:29,2 Thomas Alsgaard10.17 lutego2002 Salt Lake CitySztafeta 4 × 10 kmSkład drużyny: Wilhelm Aschwanden, Reto Burgermeister, Patrik Mächler, Gion-Andrea Bundi1:32:45,5 +4:40,9 37.23 lutego2002 Salt