Przykładami deskrypcji określonych są: „obecny król Francji”, „autor Waverleya”, „autor Lalki”, „najwyższy szczyt świata”.
Analiza Russella Według Russella zdanie zawierające deskrypcję określoną należy analizować jako koniunkcję kilku warunków: warunku istnienia, warunku jedyności oraz warunku przypisania własności danemu przedmiotowi.
Przykładowo zdanie: „Obecny król Francji jest łysy”
nie jest, w analizie Russella, prostym zdaniem o pewnej osobie. Jego sens można wyrazić następująco: istnieje ktoś, kto jest obecnym królem Francji; istnieje najwyżej jedna osoba, która jest obecnym królem Francji; ta osoba jest łysa.
W zapisie symbolicznym można to przedstawić jako: ∃x(Kx ∧ ∀y(Ky → y = x) ∧ Łx)
gdzie: Kx znaczy: „x jest obecnym królem Francji”, Łx znaczy: „x jest łysy”.
Jeżeli nie istnieje dokładnie jeden przedmiot spełniający opis, całe zdanie jest fałszywe. Ponieważ nie istnieje obecny król Francji, zdanie „Obecny król Francji jest łysy” jest, według Russella, fałszywe, a nie pozbawione sensu.
Warunek istnienia i jedyności Kluczowym elementem teorii Russella jest to, że deskrypcja określona zakłada jedyność przedmiotu spełniającego opis.