lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii.
W okresie międzywojennym ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i uzyskał stopień doktora praw. Był dyrektorem Powszechnego Banku Związkowego w Warszawie i sędzią Sądu Okręgowego w Warszawie. Był również członkiem korespondentem Izby Przemysłowo-Handlowej, członkiem Rady Naukowej Instytutu Organizacji i Kierowania i członkiem zarządu Izby Handlowej Polsko-Belgijskiej.
W okresie II wojny światowej walczył w randze majora w Polskich Siłach Zbrojnych. Służył również jako oficer wywiadu w brytyjskim wywiadzie. Do końca życia był majorem rezerwy.
Po wojnie zamieszkał w Stanach Zjednoczonych. Zmarł po długiej chorobie 20 lub 28 października 1972 w Tustin.
Andrzej Szarski był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Zofią Pająk (1896–1973), a następnie od 23 czerwca 1935 z Ireną Horn (1901–1972). Miał córkę Zofię (ur.