Jesienią 1921 moc nadajnika zwiększono ze 100 W do 1 kW, nocą można było uzyskać odbiór na większości terenu USA. Sukces KDKA zachęcił wielu naśladowców i pod koniec 1922 nadawało już ponad 500 stacji radiofonicznych.
Późne lata W 1921 został głównym inżynierem firmy odpowiedzialnym za wszelkie sprawy związane z techniką radiową. Prowadził prace związane z techniką krótkofalową, zajmował się wzajemnymi zakłóceniami pomiędzy urządzeniami, antenami, zasilaniem urządzeń radiowych. W 1940 odszedł z zakładów Westinghouse'a na emeryturę, zmarł na atak serca w wieku 67 lat.
Nagrody Frank Conrad otrzymał najbardziej prestiżowe nagrody stowarzyszeń zawodowych inżynierów elektryków. W 1925 przyznano mu nagrodę Morrisa Liebmanna Institute of Radio Engineers (IRE) w uznaniu jego zasług w dziedzinie badań nad odbiornikami radiowymi i falami krótkimi. W 1928 został doktorem honoris causa uniwersytetu w Pittsburghu. W 1930 American Institute of Electrical Engineers (AIEE) przyznało Conradowi medal Edisona za wkład w rozwój radiofonii i techniki krótkofalowej. W 1936 AIEE przyznało mu medal