Szew transeuropejski odznacza się dużą grubością skorupy ziemskiej – od 50 do 55 km, podczas gdy po jego północnej stronie grubość ta wynosi 42-47 km, a po południowej – 30-55 km. Miąższość litosfery zmienia się z zachodu na wschód od 80 do 150 km. Cechą charakterystyczną strefy szwu transeuropejskiego jest występowanie bezpośrednio nad powierzchnią nieciągłości Mohorovičicia, na głębokości 44-54 km, warstwy przejściowej różniącej się właściwościami zarówno od płaszcza, jak i od skorupy Ziemi. Zidentyfikowana wcześniej strefa Teisseyre’a-Tornquista, będąca ciągiem głębokich rozłamów, stanowi wschodnią granicę szwu transeuropejskiego, który 4 marca 1977 roku spowodował odczuwanie na terenie Polski, ok. 20:20, czasu warszawskiego, min. we Wrocławiu, Opolu, Warszawie Lublinie i Białymstoku, silnego trzęsienia ziemi o sile 7,4 w skali Richtera, którego epicentrum znajdowało się w Okręgu Vrancea w Karpatach Wschodnich w Rumunii .