Od lutego 1914 r. wchodził w skład rady nadzorczej Banku Dyskontowego, dwa lata później wszedł w skład polskiego Tajnego Międzypartyjnego Komitetu Obywatelskiego, a od 1918 r. jawnie nim kierował wspólnie z dr Janem Bizielem. W grudniu 1918 r. był delegatem na Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu, zaś latem 1919 r. stanął na czele Podkomisariatu Naczelnej Rady Ludowej na Obwód Nadnotecki w Bydgoszczy, reprezentując go m.in. w rokowaniach polsko-niemieckich w Berlinie. W końcu 1919 r. pełnił funkcję delegata polskiego przy urzędzie regencyjnym w Bydgoszczy, przeciwstawiając się wywozowi do Niemiec polskiego mienia. 19 stycznia 1920 r. reprezentował władze polskie w akcie powrotu Bydgoszczy do Polski. Jego podpis widnieje pod polsko-niemieckim protokołem przejęcia Bydgoszczy z rąk niemieckich. On również w imieniu Naczelnej Rady Ludowej wręczył komisarzowi polskiemu Janowi Maciaszkowi nominację na komisarycznego prezydenta Bydgoszczy.