Chodzi tu o rozpowszechnianie jak największej ilości teorii nie zważając na to, jak wyglądają ich szanse w porównaniu z innymi teoriami. Mechanizm popierania alternatyw jest wersją feyerabendowskiej zasady wytrwałości (tenacity principle), zgodnie z którą dla nowo zaproponowane teorie wymagają okresu ochronnego, bowiem z reguły są słabiej opracowane od swoich rywalek. Dlatego należy taką nową teorię dalej uszczegóławiać nie zważając na jej tymczasową niezgodność z faktami, oczekując, że niezgodności takie, wraz z rozwojem teorii, znikną. Z równym uporem popierać należy zarzucone już teorie, bo mogą się jeszcze przydać. Selekcja rozwiązań najlepszych nie przebiega wedle jakiegoś z góry przyjętego zbioru reguł metodologicznych - takiego zbioru nie ma. Mechanizmy selekcji uzależnione są od epoki, w której zachodzą.