Siły Powietrzne Islamskiej Republiki Iranu (, , w skrócie ) – wojska lotnicze Islamskiej Republiki Iranu, jeden z czterech rodzajów sił zbrojnych tego państwa (w 2008 wydzielono w nich wojska obrony powietrznej). Brały udział w wojnie z Irakiem od 1980 do 1988, obecnie znane są z wykorzystywania amerykańskich samolotów wyprodukowanych w latach 60. i 70., które nie były od tamtego czasu modernizowane, a są użytkowane pomimo niedostępności części zamiennych, wynikającej z trwającego od 1979 roku embarga po rewolucji islamskiej.
Historia Era imperialna Do 1920 roku Iran nie posiadał lotnictwa, starania o zmianę tego stanu podjął nowy dowódca sił zbrojnych, także przyszły premier, a później szach Iranu, Reza Szah Pahlawi. Początkowo o pomoc zwrócono się do USA, które odmówiły dostarczenia samolotów w związku z paktem zawartym po I wojnie światowej. Pierwsze samoloty dostarczyła Republika Weimarska, były to trzy Junkersy F 13 w 1922 roku i dwa Junkersy A 20 rok później;