Maria Bielicka, właśc. Maria Bielicka-Szczepańska (ur. 19 grudnia 1909 w Warszawie, zm. 22 kwietnia 1989 tamże) – polska aktorka teatralna, śpiewaczka i pedagog.
Życiorys Urodziła się 19 grudnia 1909 w Warszawie, ówcześnie na terenie Imperium Rosyjskiego (obecnie Polska).
W okresie międzywojennym była aktorką Teatru Miejskiego we Lwowie (1937–1938).
Aresztowana w 1942 roku, przebywała na Pawiaku, 17 stycznia 1943 roku wywieziona do obozu koncentracyjnego na Majdanku, skąd 13 kwietnia 1944 roku przesłano ją do obozu AuschwitzLeon Wanat, Za murami Pawiaka, Warszawa 1985, s. 343..
Po wojnie występowała na deskach: Teatru Syrena w Łodzi (1945–1948) i tej samej sceny w Warszawie (1948–1950) oraz na scenach stołecznych: Ludowego Teatru Muzycznego (1950–1951) i Teatru Nowego (1951–1955). W latach 1955–1971 występowała w Operetce Warszawskiej. Ostatnią rolą, którą zagrała była postać starej baby w operze Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale Wojciecha Bogusławskiego z muzyką Jana Stefaniego w reż. Jerzego Rakowieckiego.
Wystąpiła tylko w jednym filmie – Zakazanych piosenkach w reż.