Według informacji podanej na tablicach informacyjnych przy źródłach (2021) na terenie chronionym o powierzchni 3,8 ha znajduje się 28 skupień martwicowych różnych rozmiarów i o różnym stopniu rozwoju bądź zaniku (zarastanie roślinnością). Historia
Mičiná istniała już z końcem XIII w. Jej podział na dwie odrębne jednostki osadnicze, Dolną i Górną nastąpił w 1402 r.Jozef Böhmer i in.: Slovenské rudohorie. Veporské vrchy. Turistický sprievodca ČSSR č. 20, wyd. Šport, slovenské telovýchovné vydavateľstvo, Bratislava 1987, s. 191 Z tego też roku pochodzą pierwsze wzmianki o miejscowości.
W okresie feudalizmu wieś należała do członków bogatych rodów szlacheckich Beníckych i Badínyich. Mieszkańcy zajmowali się rolnictwem, hodowlą i handlem bydłem oraz tkactwem. W XVII w. funkcjonowało w Dolnej Mičinej stowarzyszenie handlarzy bydłem. Ok. 1780 r. we wsi miał miejsce bunt poddanych, znany w historii jako „mičinska vzbura”.
W Dolnej Mičinej, przy okazji różnych świąt, przez długi czas w użyciu były stroje, zaliczane do grupy podpolańskiej środkowosłowackich strojów ludowych, charakteryzujące się bogatymi, barwnymi wyszywaniami.