Ad-Dawajima () – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Hebronu w Mandacie Palestyny. Wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej (Nakba), po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 29 października 1948.
Położenie Ad-Dawajima leżała wśród wzgórz Judei, na zachód od miasta Hebron. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 6058,5 ha. We wsi mieszkało wówczas 3710 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 6056 Żydzi 0 publiczne 2,5 Razem 6058,5
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy nawadniane 120,6 uprawy oliwek 195,2 uprawy zbóż 2919,1 nieużytki 3000,9 zabudowane 17,9
Historia Historia wsi Ad-Dawajima sięga VII wieku. W owym czasie tutejsza osada była siedzibą arabskiego klanu Ahdibs.
W okresie panowania Brytyjczyków Ad-Dawajima była dużą wsią z meczetem.
Masakra w Ad-Dawajima
Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w drugiej połowie maja 1948 wieś zajęły egipskie oddziały. W końcowym etapie operacji Jo’aw (15–22 października 1948) Ad-Dawajima stała się celem izraelskiej ofensywy. W dniu 28 października do wsi wkroczył bez walki 89 Batalion z 8 Brygady Pancernej. Pomimo to izraelscy żołnierze dopuścili się masakry cywilów, zabijając około 100 osób, w tym kobiety i dzieci.