W późniejszych czasach mieszkańcy zajmowali się głównie domowym rzemiosłem i handlem (m.in. koronki, kosy, sierpy, noże, skórzane pasy).
Osada Brusno powstała być może już w XII stuleciu. Również i ona w 1424 r. należała do "państwa" lupczańskiego. Mieszkańcy zajmowali się głównie pasterstwem, a następnie także pracą w lasach, wypalaniem węgla drzewnego i in. Po odkryciu leczniczych właściwości tutejszych źródeł z alkaliczno-siarkowymi wodami część z nich znalazła zatrudnienie przy obsłudze kuracjuszy. Z końcem XIX w. i w następnym stuleciu wielu mieszkańców obu osad znalazło pracę w pobliskich zakładach metalurgicznych w rejonie Podbrezovej.
Uzdrowisko Uzdrowisko Brusno-kúpele rozwinęło się w XIX w. w miejscu, w którym znajdowała się dawna osada robotników leśnych. Tutejsze źródła po raz pierwszy udokumentowane zostały w 1818 r. w kronice parafialnej w Medzibrodzie. Do 1834 r., kiedy to rozpoczęto budowę pierwszych łazienek, zakończoną w 1837 r., w dokumentach nie ma wzmianki o leczniczym wykorzystaniu źródeł. Jest jednak więcej niż prawdopodobne, że źródła były używane przez drwali, górników i węglarzy na długo przed tym rokiem, ponieważ codziennie przechodzili obok nich do pracy doliną Brusnianki.