Krzyż Wojenny Czechosłowacki (cz. Československý válečný kříž) – czechosłowackie odznaczenie państwowe z okresu I wojny światowej, ustanowione przez tymczasowy rząd czechosłowacki w Paryżu 7 listopada 1918 jako najwyższe odznaczenie wojskowe, zatwierdzone przez parlament Republiki Czechosłowackiej 10 kwietnia 1920.
Zasady nadawania Krzyż został ustanowiony dla nagrodzenia obywateli i żołnierzy, którzy czynny udział w walkach o ustanowienie wolnej Czechosłowacji. Mógł być również nadawany cudzoziemcom, którzy udzieli pomocy lub brali osobisty udział w takich walkach. Początkowo nadawany był z okres 27 czerwca 1914 do 28 października 1918, później ten okres przesunięto także na okres walk o granicę polsko-czechosłowacką w 1919 roku oraz walki o wyzwolenie Słowacji w latach 1918–1919. Krzyż był również nadawany jednostkom wojskowym. Krzyż nadawał Minister Obrony, nadawano go w okresie od 1918–1938 roku, także sporadycznie w latach 1945–1946.
Krzyż był nadawany w zasadzie jednorazowo, w przypadkach powtórnego nadania odznaczony nie otrzymywał odznaczenia, a jedynie na wstążce umieszczano okucie z brązu w postaci gałązki lipy.