Te same jednostki powtórzyły próbę dwa dni później. Następnie, w nocy z 10 na 11 czerwca zaatakowali żołnierze z Brygady Negew. W trakcie niektórych z tych ataków, nacierającym udało się nawet dotrzeć w bezpośrednie sąsiedztwo fortu, musieli jednak za każdym razem wycofać się pod ciężkim ostrzałem broni maszynowej. Egipcjanie widząc wciąż powtarzające się próby zdobycia fortu, utworzyli w jego otoczeniu system fortyfikacji złożony z zasieków z drutu kolczastego i pól minowych. Podczas operacji An-Far (9–15 lipca) fort był bezskutecznie atakowany przez 52 Batalion Brygady Giwati. W trakcie następnej operacji Mawet la-polesz (16–18 lipca) fort był celem niewielkich działań o charakterze dywersyjnym. Do kolejnego ataku doszło podczas operacji Jo’aw (15–22 października). Tym razem natarcie zostało poprzedzone bombardowaniem z powietrza i ciężkim ostrzałem artyleryjskim. Podczas natarcia 51 Batalionu, z użyciem gazu łzawiącego, czterem żołnierzom udało się wedrzeć na teren fortu, zostali jednak przygnieceni ogniem karabinów maszynowych i wycofali się. Dalsze działania wstrzymano ze względu na kolejne zawieszenie broni. Izraelscy żołnierze nadali fortowi przydomek „Potwór na wzgórzu”.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Operacja Szmone · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.