Boehlau 2008. s. 167..

Po wojnie Lächert dwukrotnie stawała przed sądami, by ponieść odpowiedzialność za swoje zbrodnie. Najpierw została oskarżona przez władze polskie w pierwszym procesie oświęcimskim. Najwyższy Trybunał Narodowy rozpatrywał głównie jej działalność w Auschwitz, gdzie jej zachowanie nie było już tak jednostronnie okrutne i skazał 22 grudnia 1947 na karę 15 lat pozbawienia wolności (jako matka dwojga dzieci w 1956 roku została przedterminowo ułaskawiona i powróciła do Niemiec).

Po powrocie do Niemiec w 1956 roku, została zwerbowana przez służby specjalne CIA (USA) oraz niemieckiej agencji wywiadowczej BundesnachrichtendienstCIA zwerbowało „Krwawą Brygidę” – sadystyczną nadzorczynię SS z Majdanka i Auschwitz.

Drugi raz Lächert stanęła przed sądem w 1975. Niemiecki sąd w Düsseldorfie, w procesie zbrodniarzy z Majdanka, skazał ją jednak na 12 lat pozbawienia wolności, mimo że Lächert udowodniono popełnienie wielu zbrodni w tym obozie. Lächert reprezentował adwokat związany z Narodowodemokratyczną Partią Niemiec – Unią Ludową (niem. Nationaldemokratische Partei Deutschlands – Die Volksunion, NPD – Die Volksunion) – Ludwig Bock. W trakcie procesu Bock wykazał się szczególną postawą w stosunku do zeznających świadków, byłych więźniów, m.in.