Postanowiono więc wybudować kaplicę, w miejscu, gdzie obraz znaleziono.
Historia obrazu Pierwszą drewnianą kaplicę wybudowano w Kochawinie około roku 1680 kosztem Teresy Wychowskiej wojewodziny kijowskiej. Poleceniem abpa lwowskiego Konstantego Lipskiego przeniesiono do niej cudowny obraz Matki Boskiej. Już od tego czasu do kaplicy kochawińskiej przybywały coraz liczniejsze pielgrzymki. W 1742 ustanowiono w Kochawinie prebendę. Od 1749 opiekę nad kaplicą kochawińską objęli Ojcowie Karmelici z Rozdołu. Równocześnie z ich przybyciem wybudowano pierwszy kościół. Rosnący kult obrazu sprawił, że 25 maja 1755 abp lwowski Mikołaj Ignacy Wyżycki wydał dekret uznający obraz za cudowny i łaskami słynący. 22 czerwca 1755 obraz uroczyście przeniesiono do nowego kościoła i utworzono parafię w Kochawinie. Opieka Karmelitów nad obrazem nie trwała długo, bo do 1780, kiedy to Kochawina po pierwszym rozbiorze znalazła się pod zaborem austriackim, a cesarz Józef II zlikwidował klasztor. Od tego czasu Kochawina była pod dozorem proboszcza z Rudy. W tym samym roku kościół i plebania w Rudzie spłonęły, przez co przeniesiono parafię do Kochawiny. Niestety po zakończeniu posługi przez Karmelitów kult Matki Bożej Kochawińskiej osłabł (ale nie zanikł całkowicie).