rękopisy tradycji aleksandryjskiej przekazują wariant ὑπὲρ (, , , Sinaiticus*, Vaticanus, C*, WS).
recto ΤΗΕΠ[αυρι]ΟΝΒΛΕ ΠΕΙΤΟΝΙΝΕΡΧΟ ΜΕΝΟΝΠΡΟΣΑΥΤΟ ΚΑΙΛΕΓΕΙ ΔΕΟΑΜΝΟΣΤΟΥΘΥ ΕΝΤ[ωυδατ]ΙΒΑΠΤΙΖΩ ΟΑΙΡΩΝΤΠΝΑΜΑΡ verso ΚΑΓΩ[ουκ η]ΔΕΙΝΑΥ ΤΟΝΑΛΛΙΝΑΦΑΝΕ ΡΩΘΗΤΩΙΣΛΔΙΑ ΤΟΥΤΟΗΛΘΟΝΕΓΩ
ΚΑΙ[εμαρ]ΤΥΡΗΣΕ
Historia Gregory datował fragment na VII wiek. Obecnie INTF datuje go na VIII wiek. Fragment znaleziony został w Egipcie, w FajumKodeks 0101 LDAB..
Karl Wessely wydał tekst fragmentu metodą facsimile w 1894 roku. Fragment badany był przez Gregory’ego w 1887 roku, który opublikował jego tekst w 1900. Gregory w 1908 roku dał mu siglum 0101.
Tekst fragmentu ponownie został wydany przez Davida Parkera w 2007 roku. W roku 2008 facsimile fragmentu wraz z transkrypcją wydali Stanley E. Porter oraz Wendy J. Porter. Porterowie odczytali więcej liter niż Wessely. Rękopis wykorzystywany jest w krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Zobacz też lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu
Przypisy
Bibliografia
[tekst manuskryptu]
Linki zewnętrzne
0101 Kategoria:Manuskrypty biblijne z VIII wieku