Wizja miłości i sposób przedstawienia postaci kobiecej jest w Życiu nowym zgodny z regułami dolce stil nuovo, a zbiór stanowi najbardziej reprezentacyjny utwór tego stylu.
Dzieło jest napisane podniosłym tonem, pojawiają się w nim filozoficzne dygresje, powtarza się motyw wizji, życie Beatrycze jest związane z liczbą dziewięć.
Tytuł bywa interpretowany jako aluzja do wewnętrznego odrodzenia poprzez miłość bądź jest traktowany jako odniesienie do młodości autora, może pochodzić z pism Augustyna z Hippony.
Polskie przekłady W Polsce ukazało się pięć tłumaczeń całości: 1861, Atanazy Siekierski (z rękopisu wydano w 2016 roku) 1880, Gustaw Edward Ehrenberg 1915, Artur Górski 1921, Wacław Teofil Husarski 1934 (Florencja), Edward Porębowicz
Poszczególne wiersze z tomu przekładali także: Lucjan Siemieński (1860 r.), Felicjan Faleński, Teofil Lenartowicz, Julian Ejsmond, Alina Świderska, Tadeusz Feliks Hahn (XV sonet).
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Polskie wydania dzieła w bibliotece Polona
Kategoria:Włoskie zbiory poetyckie Kategoria:Włoska literatura średniowieczna Kategoria:Twórczość Dantego Alighieri