W 1904 został honorowym kanonikiem kapituły katedralnej, a 1 grudnia 1911 kanonikiem gremialnym.
Papież Pius X mianował 10 marca 1910 kanonika Augustina biskupem sufraganem wrocławskim oraz biskupem tytularnym Diocezarei w Palestynie. Augustin przyjął święcenia biskupie w katedrze wrocławskiej 23 kwietnia 1910 z rąk . Karl Augustin konsekrował kościół Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Olbrachcicach, kościół Mater Dolorosa w Berlinie-Lankwitz, kościół św. Jadwigi w Gliwicach, kościół Narodzenia Najświętszej Maryi Panny w Gliwicach-Bojkowie.
Jako biskup, Augustin był uważany za człowieka pracowitego i dyskretnego. Nadal wspierał zgromadzenie elżbietanek, które w diecezji wrocławskiej posiadały 363 placówki. Wydział Teologiczny Uniwersytetu Wrocławskiego przyznał mu tytuł doktorat honoris causa, natomiast władze państwowe odznaczyły go orderem Orła Czerwonego III klasy z wstęgą.
Ostatnie lata życia Augustina przypadły na czasy I wojny światowej i trudny rok powojenny. Zmarł 16 września 1919 we Wrocławiu. Jako kanonik kapituły katedralnej został pochowany w krypcie w katedrze wrocławskiej.
Przypisy
Bibliografia Mandziuk J., Historia Kościoła katolickiego na Śląsku, t. 3, cz. 3, Warszawa 2009, s.