W październiku 1923 r. przeniesiono go do sztabu 4 Dywizji. Od października 1924 r. służył w 10 Pułku Piechoty. W listopadzie 1928 r. objął funkcję szefa kompanii w 11 Pułku Piechoty. W październiku 1931 r. w stopniu majora przeszedł do sztabu 4 Dywizji. Od października 1932 r. był instruktorem w akademii wojskowej. W sierpniu 1934 r. w stopniu podpułkownika objął dowodzenie III Batalionu 18 Pułku Piechoty. Od października tego roku dowodził batalionem w Pułku Piechoty "Oldenburg". We wrześniu 1935 r. został oficerem zaopatrzeniowym garnizonu w Dortmundzie.
Od marca 1936 r. w stopniu pułkownika służył w sztabie 26 Dywizji Piechoty. Od czerwca tego roku stał na czele 9 urzędu uzupełnień w Kolonii. W październiku 1937 r. objął funkcję oficera do specjalnych poruczeń głównodowodzącego Wehrmachtu. Jednocześnie był doradcą w inspektoracie Luftwaffe. Od października 1938 r. służył w sztabie szefa szkoleń Luftwaffe jako kierownik grupy taktycznej. W lutym 1939 r. został oficerem sztabowym inspektoratu lotnictwa armii. Od sierpnia tego roku był kwatermistrzem 7 Armii. W październiku awansował na generała majora. Pod koniec października został kwatermistrzem Grupy Armii B. 1 czerwca 1940 r. objął dowództwo 23 Dywizji Piechoty. Brał udział w kampanii francuskiej i agresji na ZSRR.