Orkiestrę przekształcono w 1946 roku w Miejską Filharmonię w Lublinie, a zarządzeniem ministra kultury i sztuki z 21 listopada 1949 nazwę zmieniono na Filharmonia Państwowa w Lublinie. Stanowisko dyrektora jako pierwszy piastował Jan Widmański. mały|Sala Filharmonii podczas koncertu symfonicznego Za pierwszą siedzibę filharmonii, wykorzystywaną aż do 1995 roku, służyła sala Towarzystwa Muzycznego w teatrze przy ulicy Juliusza Osterwy w Lublinie.
Z okazji 15-lecia istnienia Filharmonii Lubelskiej, prezydium lubelskiej Wojewódzkiej Rady Narodowej nadało jej imię Henryka Wieniawskiego, urodzonego w Lublinie skrzypka.
Rozwój filharmonii przyspieszył w 1969 roku, kiedy stanowisko dyrektora objął Adam Natanek. Wtedy to poszerzono repertuar o kolejne gatunki i formy muzyczne: oratoria, msze, kantaty i opery w wersji estradowej, a także zawiązano współprace z chórami amatorskimi. Na początku lat 70. przy filharmonii zaczęły powstawać zespoły kameralne, np. Lubelskie Trio Stroikowe czy Wieniawski Kwartet.