W roku 2000 dowództwo amerykańskie podjęło decyzję o zastąpieniu ECWCS gen. I i gen. II nowym systemem. System ECWCS gen. III powstał w roku 2003, a od roku 2004 przechodził testy w 10. Dywizji Górskiej i 82. Dywizji Powietrznodesantowej. Testy trwały kilka lat (testowano go m.in. w Afganistanie) i od roku 2008 sukcesywnie wprowadzano na wyposażenie jednostek. Z uwagi na duże zapasy magazynowe obecnie używa się zarówno kurtek gen. II jak i gen. III.
System w dużej części wzorowano na systemie Protective Combat Uniform (system umundurowania dla oddziałów specjalnych).
System tzw. trzeciej generacji składał się z kilku poziomów: Poziom 1. Bielizna zmodernizowana (Lightweight Cold Weather Undershirts and Drawers) w kolorze piaskowym. Przy niższej wadze zachowuje te same własności co bielizna polipropylenowa. Poziom 2. Bielizna polarowa (Midweight Cold Weather Shirt and Drawers). Bielizna wykonana z dzianiny polarowej (Polartec ® Power Dry ®). Kolor piaskowy. Poziom 3. Bluza polarowa (Fleece, Cold Weather, Jacket). Wykonana z dzianiny polarowej (Polartec ® Thermal Pro ®). Posiada rzepy do umieszczenia naszywki z nazwiskiem i stopnia. Kolor Foliage Green. Poziom 4. Kurtka "Windshirt"(Wind, Cold Weather, Jacket). Kurtka mająca zapewnić podstawową ochronę przed wiatrem przy dużej oddychalności. Nie posiada kaptura.