Wielokrotnie akompaniował znanym wykonawcom estradowym, takim jak: Partita, Alibabki, Mieczysław Fogg, Danuta Rinn, czy Joanna Rawik. W 1975 r. przez cztery miesiące grał z Krzysztofem Sadowskim (keyboard) i Andrzejem Dąbrowskim (perkusja) w klubach Hamburga i Berlina Zachodniego (RFN), zaś w latach 1976–1977 przebywał na kontrakcie w Finlandii, gdzie grywał w najlepszych hotelach.
Po powrocie do kraju Przemysław Lisiecki po raz kolejny podjął współpracę z Wojciechem Skowrońskim, zespół jednak nie przetrwał zbyt długo ze względu na zmianę koniunktury na muzycznym rynku, która spowodowała spadek popularności muzyki rock and rollowej i boogie-woogie. W 1980 z powodu złej sytuacji ekonomicznej w Polsce muzyk po raz kolejny wyjechał za granicę, tym razem do Norwegii.
W latach 1984–1986 poznański perkusista ponownie współpracował ze Skowrońskim. Na gitarze basowej grał wówczas jego brat Wojciech, którego po pewnym czasie zastąpił gitarzysta Tomasz Dziubiński. Po kilku miesiącach prób i ogrania repertuaru zespół nagrał pierwszą płytę w stylu boogie woogie w Polsce – Fortepian i Ja.
Zespół sporo koncertował w RFN (min. na Jazz Festiwalu w Leverkusen, Kolonia i w kraju.