W 1654 został on jednak wydalony ze wsi, a komisja cesarska odebrała klucze od świątyni i stanowisko duchownego objął ksiądz rzymskokatolicki.
Kontrreformacja na terenie Studzionki nie odniosła sukcesu, w 1670 na jej terenie zamieszkiwało 6 osób wyznania katolickiego na 500 ewangelików. W 1679 nawet kościelni pracujący w świątyni katolickiej byli protestantami. Wierni udawali się na nabożeństwa do Cieszyna lub Kluczborka.
Po ugodzie altransztadzkiej zawatej w 1707 sytuacja ludności ewangelickiej poprawiła się. W 1744 na terenie wsi powstała szkoła ewangelicka, w której odbywały się również nabożeństwa. W 1746 został poświęcony kościół ewangelicki w Pszczynie, odtąd luteranie ze Studzionki związani byli z tamtejszym ośrodkiem parafialnym, a nabożeństwa w szkole prowadzili pszczyńscy księża. W 1898 wybudowano nową siedzibę szkoły, a w jej największej sali powstała kaplica. Wtedy w Studzionce uruchomiona została stacja kaznodziejska parafii pszczyńskiej. Nabożeństwa w kaplicy prowadzone były raz w miesiącu.
W 1907 społeczność ewangelicka Studzionki liczyła 300 osób. Przed wybuchem I wojny światowej rozpoczęto zbiórkę funduszy na budowę własnej świątyni, jednak plany te uniemożliwił wybuch działań wojennych.