Historia Kościół Ewangelicko-Luterański został założony w połowie XVIII wieku przez ewangelickich osadników sprowadzonych na terytorium obecnej Ukrainy przez carycę Katarzynę II. W 1767 powstał zbór w Kijowie, a pierwsze nabożeństwo ewangelickie w Odessie miało miejsce w 1801. W szczycie świetności odeski zbór liczył około 10 000 członków. Rozwój Kościoła został zatrzymany w czasach ZSRR, kiedy jego działalności zakazano, a budynki kościelne zostały zamknięte, na skutek czego życie parafialne zamarło. Wielu wiernych zostało deportowanych na wschód Związku Radzieckiego, a duchownych zabito lub wysiedlono.
Do odrodzenia luteranizmu doszło dopiero po przemianach politycznych i upadku Związku Radzieckiego. W 1991 rozpoczęto organizację kościoła ewangelickiego, co stało się dzięki pomocy bratniego Kościoła Ewangelicko-Luterańskiego Bawarii. W 1992 w Kijowie został zwołany Synod założycielski, który ogłosił powstanie Niemieckiego Kościoła Ewangelicko-Luterański Ukrainy. Jego pierwszym superintendentem został Viktor Gräfenstein, pochodzący z Kazachstanu.