Według orzeczenia Sądu Najwyższego z 1.7.1974 zawarcie umowy niekorzystnej z powodu trudnej sytuacji ekonomicznej nie powoduje samo przez się nieważności oświadczenia woli z powodu niemożności swobodnego podjęcia decyzji i wyrażenia woli, gdyż musi ona być wywołana okolicznością dotyczącą samego podmiotu składającego oświadczenie, a nie jakąś sytuacją zewnętrzną (sygnatura sprawy III CRN 119/74). pozorność („Pozorność wyraża się w braku zamiaru wywołania skutków prawnych i jednoczesnym zamiarze stworzenia okoliczności mających na celu zmylenie osób trzecich”. Założeniem unormowania jest zgoda drugiej osoby na złożenie oświadczenia woli dla pozoru. Tytułem przykładu można przytoczyć: zawarcie umowy pozornej w celu uniemożliwienia prowadzenia egzekucji z nieruchomości.) błąd (mylne wyobrażenie lub brak tego wyobrażenia u osoby oświadczającej swoją wolę o rzeczywistym stanie rzeczy) – w tym podstęp (celowe, świadome działanie osoby, która ten błąd wywołuje) groźba (wymuszenie oświadczenia woli i stanowi jego wadę, jeśli jest poważne i bezprawne).