ustawa z dnia 15 lutego 1933 r. o dostawach i robotach na rzecz Skarbu Państwa, samorządu oraz instytucji prawa publicznego.: był to akt ramowy liczący 5 artykułów, który potwierdził m.in. zasadę preferencji krajowych (obowiązek korzystania z krajowych firm, surowców i siły roboczej). rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1937 r.: stanowiło szczegółowe rozwinięcie ustawy z 1933 roku. Uznawane za jedną z najnowocześniejszych regulacji w ówczesnej Europie, wprowadziło prymat przetargu nieograniczonego oraz hierarchię innych trybów (przetarg ograniczony, licytacja ustna, zamówienie z wolnej ręki i zakup bezpośredni)..
Charakterystyczną cechą przedwojennego systemu był cywilnoprawny charakter procedur i umów, co oznaczało, że przepisy prawa cywilnego (a od 1934 r. Kodeksu zobowiązań) stosowano w zamówieniach wprost, a nie tylko posiłkowo. Nadzór nad wydatkami sprawowała Najwyższa Izba Kontroli, która miała prawo uczestniczyć w procedurach poprzez swoich delegatów.
PRL W pierwszych latach powojennych nadal stosowano przepisy rozporządzenia z 1937 roku, aż do jego formalnego uchylenia przez ustawę z dnia 18 listopada 1948 r.