Wydawał biuletyn Dni bez Prasy. Był członkiem Zarządu Regionu Małopolska „S”.
Po wprowadzeniu stanu wojennego w Polsce 13 grudnia 1981 roku został internowany, początkowo w Ośrodku Odosobnienia w Nowym Wiśniczu, a następnie w Załężu koło Rzeszowa, gdzie brał udział w głodówce protestacyjnej. 11 marca 1982 został zwolniony ze względu na stan zdrowia. Do stycznia 1983 roku przebywał na zwolnieniu lekarskim. 29 stycznia 1983 roku został ciężko pobity na ulicy przez tzw. „nieznanych sprawców”, po czym przeszedł na rentę.
W latach 1983–1989 był redaktorem technicznym Tygodnika Powszechnego. Współpracował z Komitetem Pomocy Internowanym, następnie z Komitetem Pomocy Represjonowanym. Był słuchaczem Chrześcijańskiego Uniwersytetu Robotniczego im. kard. Stefana Wyszyńskiego w Krakowie (1984–1986) oraz działaczem Ośrodka Kultury Niezależnej w parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie-Mistrzejowicach (1983–1989). W 1988 roku uczestniczył jako członek Komitetu Organizacyjnego w Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka i Obywatela w parafii św. Maksymiliana Kolbego w Krakowie-Mistrzejowicach.
W latach 1982–1985 był rozpracowywany przez Komendą Wojewódzką Milicji Obywatelskiej i Wojewódzki Urząd Spraw Wewnętrznych w Krakowie.