hiszpańskiego oddziału Alcatel wprowadzana była do polskiej sieci telefonicznej masowo po dopuszczeniu przez rząd polski trzech producentów do polskiego rynku telekomunikacyjnego. Alcatel zdecydował o wprowadzaniu tego typoszeregu zamiast E10B mimo przekonania polskich specjalistów o mniejszym zaawansowaniu tej konstrukcji. Niektóre podzespoły były produkowane w polskich fabrykach (m.in. w Poznaniu) po ich wykupieniu przez koncerny zachodnie. Centrale cechowały się następującymi parametrami: możliwość podłączenia 3000 do 200000 numerów, 25000 erlangów / 800000-1000000 BHCA, 60000 połączeń, temperatura otoczenia +5 °C do +45 °C (optymalna: +22 °C), centralny system sterowania z wielokrotnością urządzeń sterujących i pomocniczych, PGS z graficznym formatem wyświetlania stanów urządzeń, możliwość obsługi ISDN, oparta na procesorze Motorola 8300 (Motorola 68020, 68030), terminale inteligentne, usługi telekomunikacyjne: konferencja (do 4 abonentów), numery skrócone, połączenie oczekujące (call waiting), oddzwanianie (call back on busy), identyfikacja złośliwych połączeń.