Ibrahim Haszim, (ur. 1878, zm. 14 czerwca 1958) – jordański polityk, prawnik i dyplomata, kilkakrotny premier Jordanii, zamordowany w Bagdadzie podczas zamachu stanu, który obalił iracką monarchię.
Dzieciństwo i młodość Haszim urodził się w mieście Nablus, położonym w Palestynie (wówczas w Imperium osmańskim). W 1910 ukończył studia prawnicze w Stambule.
Początek kariery zawodowej Po zakończeniu studiów został doradcą prokuratora w Bejrucie, a następnie sędzią okręgowym w Jaffie.
Podczas I wojny światowej w 1915 wstąpił do tureckiej armii. Po zakończeniu wojny zamieszkał w Damaszku i rozpoczął pracę w pierwszym arabskim rządzie Syrii. W latach 1919–1921 wykładał prawo na Uniwersytecie Damasceńskim. Syryjski król Fajsal I mianował go członkiem Sądu Apelacyjnego.
W 1921 wyjechał z francuskiego Mandatu Syrii i Libanu do brytyjskiego Mandatu Palestyny. W 1921 powstał tam Emirat Transjordanii. W maju 1922 Haszim został członkiem Rady Doradców Ministerstwa Sprawiedliwości, a 1 lutego 1923 objął stanowisko Prokuratora Generalnego. W 1922 emir Abd Allah powierzył mu urząd ministra sprawiedliwości Transjordanii.