W maju grupa została zreorganizowana, stając się wydziałem poszukiwawczym policji i podporządkowano ją miejscowemu Gestapo. Do jej zadań należało rozpoznawanie wrogów reżimu hitlerowskiego, aresztowanie ich i wstępne przesłuchiwanie. Specjalna komisja na czele z M. I. Bukinem podejmowała decyzję, czy aresztowanego wypuścić, czy przekazać Gestapo. W II poł. 1942 r. w miejskiej policji pomocniczej została przez M. I. Bukina wykryta antyniemiecka grupa konspiracyjna, którą kierował szef policji B. I. Gołowko. W październiku tego roku wykrył i aresztował sowieckich konspiratorów, którzy zamierzali wysadzić w powietrze miejski teatr podczas bankietu dla wyższych dygnitarzy i wojskowych niemieckich. Na pocz. kwietnia 1943 r. odznaczono go orderem dla narodów "wschodnich". Pod koniec lipca tego roku wraz z innymi policjantami i ich współpracownikami ewakuował się do Briańska. Pod koniec sierpnia przybył do Kowna, gdzie podporządkował się miejscowemu SD. Objął funkcję zastępcy komendanta kowieńskiego obozu koncentracyjnego jako podoficer Wehrmachtu. Latem 1944 r. ponownie ewakuował się, tym razem do Gdyni. W kwietniu 1945 r. powrócił do ZSRR, zmieniając swoją biografię, ale pozostawiając prawdziwe imię i nazwisko. Zamieszkał w Dniepropietrowsku. Pracował jako stróż w treście "Gorkommunżyłstroj". W poł. kwietnia 1957 r.