XIX-wieczna literatura przyjmowała Jadwigę, jako drugą żonę Jana I po zmarłej w 1247 Zofii duńskiej i przed Jutą saską, z którą zawarł małżeństwo w 1255. Według J. Voigta do mariażu z Jadwigą doszło zapewne w 1250. Ta wkrótce miała bezpotomnie umrzeć. Badacz brał pod uwagę układ z Landin. G. Siegerist, mimo że układ ów był mocno podważany przez naukę skłaniał się do uznania Jadwigi. Podstawą miała być znaleziona patera, na której obok imienia Jana (Johannes) umieszczono starosłowiańskie imię Hesera, którą identyfikowano z Jadwigą. Datę zawarcia małżeństwa miała poświadczać arabska liczba 50 umieszczona na kielichu, którą badacz identyfikował z rokiem 1250. E. Rymar, genealog wskazuje natomiast, że sugestia G. Siegerista może być interesująca w zakresie ustalenia drugiej żony Jana I, lecz wcale nie musi być koniecznie wiązana z Jadwigą, z uwagi na imię HeseraE. Rymar, Rodowód książąt pomorskich, s. 157..