Treść utworu Areopagitica jest zbiorem przemyśleń autora na temat cenzury, zawierającym przekonujące argumenty na rzecz rezygnacji z jej stosowania. Milton przyznaje, że rozumie cele i przesłanki, jakimi kierowano się ustanawiając takie prawo, jednakże odczuwa wewnętrzny sprzeciw wobec prób krępowania wolności wyrażania myśli. Obawia się także, że po pewnym czasie funkcjonowania cenzury przybierze ona formy bardziej represyjne, niż zakładano pierwotnie. Autor dowodził, że prawo tego typu jest „niezgodne z duchem kultury świata zachodniego”, utrudnia dążenie ku prawdzie, a na dodatek jest nieskuteczne. Tę ostatnią tezę zilustrował przykładem „zamykania drzwi parku, by uwięzić w nim sowę”.
Recepcja Dzieło Miltona zostało potępione w 1653 przez lorda protektora Olivera Cromwella jako próba odebrania władzom broni skutecznej w tłumieniu „myśli buntowniczej”. Przedstawioną w Areopagitice przemyślaną argumentację Miltona doceniono dopiero po jego śmierci. Pierwszym krokiem w kierunku spełnienia postulatu zniesienia obowiązku rejestrowania nowych utworów było uchwalenie w