W 1919 powrócił do Polski, w Warszawie wstąpił do KPRP/KPP. Był autorem projektu tez politycznych na I Konferencję Partyjną KPRP w maju 1920, gdzie został wybrany na członka Komitetu Centralnego KPRP, którym pozostawał do 1922. W lutym 1921 roku na II Konferencji KPRP wybrany został w skład Biura Politycznego partiiAndrzej Friszke „Czekanie na rewolucję. Komuniści w II Rzeczypospolitej 1921 – 1926“ Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2023, ISBN 978-83-67805-08-7, s. 79 oraz kierownikiem pracy Sekretariatu KC KPRP i Centralnej Redakcji Partyjnej, a latem tego samego roku delegatem KPRP na III Kongres Kominternu. W styczniu 1922 został aresztowany (skazany na 7 lat więzieniaAndrzej Friszke „czekanie na rewolucję. Komuniści w II Rzeczypospolitej 1921–1926” Wydawnictwo Krytyki Politycznej 2023, ISBN 978-83-67805-08-7, s. 87.), do marca 1923 więziony na Pawiaku i w więzieniu mokotowskim, podczas odbywania kary był starostą komuny więziennej i tłumaczył I tom „Kapitału” Marksa.