W 530 roku, Belizariusz poprowadził wojska rzymskie do zwycięstwa nad Persami, którzy mieli znaczną przewagę liczebną, w bitwie pod Darą a Sittas i Doroteusz pokonali persów pod Satalą. W 531 roku Belizariusz został wprawdzie pokonany przez Lachmidów w bitwie pod Callinicum, ale Rzymianom udało się opanować wiele strategicznie ważnych fortec w Armenii, skąd mogli przeciwdziałać perskim przygotowaniom do ofensywy. Klęska Belizariusza doprowadziła do odebrania mu dowództwa i złożenia go z urzędu.
Rozejm Poseł Justyniana, Hermogenes spotkał się z Kawadem krótko po bitwie pod Callinicum aby negocjować warunki rozejmu, ale szach odrzucił rzymską ofertę. Justynian poczynił więc kroki aby wzmocnić pozycję Rzymu. Po śmierci Kawada w 532 roku nowy szach Chorsow chętnie zgodził się na negocjacje, co było spowodowane silną opozycją wewnętrzną. Obydwie strony we wrześniu 532 roku zawarły Pokój Wieczysty, na mocy którego wojska zajmujące okupowane tereny wycofają się z nich, Rzymianie zapłacą Persom 11 000 funtów złota, Lazyka uznana została za strefę wpływów Rzymu a Iberia Persji, ale jej mieszkańcy którzy w czasie wojny osiedlili się na terenach cesarstwa nie będą zmuszani do powrotu.
Zobacz też wojna lazycka
Przypisy