Bitwa nad Litawą – starcie pomiędzy wojskami węgierskimi a austriackimi 15 czerwca 1246.
Sytuacja ogólna W 1241 Węgry stały się obiektem wielkiego najazdu Mongołów. Król Bela IV poniósł ciężkie straty, zwłaszcza w przegranej bitwie na równinie Mohi. Państwo zostało splądrowane i, w mniemaniu księcia austriackiego Fryderyka II Bitnego, stanowiło łatwy cel. Sam Fryderyk chciał bowiem poszerzyć swoje włości o przygraniczne ziemie zachodnich Węgier. Jego sytuację poprawiał fakt, że Bela IV nie mógł liczyć na żadną pomoc ze strony książąt polskich, których ziemie także zostały złupione a wojska rozbite.
Bitwa i jej skutki Wiosną 1246, oddziały austriackie pod dowództwem księcia Fryderyka II wkroczyły do zachodnich Węgier, a książę włączył przygraniczne komitaty, z miastami Mosonmagyaróvár, Sopronem oraz Vasvárem, do swoich posiadłości. Bela IV zebrał jednak pozostałości swoich wojsk oraz uzyskał wsparcie zięcia, księcia Rościsława Michajłowicza (męża królewny Anny) z dynastii Rurykowiczów (z linii czernihowskiej).