Rękopis pracy biskupa Juwenaliusza został zniszczony w 1935.
W 1928, dzięki wstawiennictwu locum tenens Patriarchatu Moskiewskiego, metropolity Sergiusza, został zwolniony z więzienia, mianowany biskupem riazańskim i zaliczony w skład Tymczasowego Synodu Patriarszego. Juwenaliusz nie podzielał jednak stanowiska Sergiusza w sprawie lojalnego stosunku Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego do władz radzieckich i związał się z Cerkwią katakumbową, formalnie pozostając w episkopacie Cerkwi rosyjskiej. Pomagał osobom, które zbiegły z więzień NKWD, publicznie krytykował ustrój ZSRR i odprawiał nabożeństwa żałobne za duszę cara Mikołaja II. 22 stycznia 1936 został aresztowany w Riazaniu i po kilkumiesięcznym pobycie w więzieniu trafił do podobozów Sibłagu, następnie do więzienia w Tomsku. W październiku 1937 został rozstrzelany.
W 1992 został kanonizowany jako jeden z Soboru Świętych Riazańskich, zaś w 2000 dodatkowo zaliczony do Soboru Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich. W 2013 jego imię nie pojawiło się w kalendarzu liturgicznym Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego na bieżący rok.