W latach 1923–1929 mieszkał we Francji, Włoszech i Anglii, uczestnicząc tam w wielu wystawach malarstwa. W 1928 został członkiem Towarzystwa Artystów Polskich w Paryżu. Nie tracił jednak kontaktu z krajem, był członkiem ugrupowań Zwornik i Grupy Krakowskiej, współpracował z teatrem artystów Cricot. W 1930 powrócił do Polski i dołączył do tzw. Grupy Dziesięciu. W latach 1930–1932 uczył malarstwa i rysunku w liceum plastycznym im. Mehoffera w Krakowie. W latach 1933–1935 przebywał we Włoszech, Grecji i Hiszpanii. W latach 1935–1936 był redaktorem naczelnym „Głosu Plastyków”, w latach 1936–1937 publikował w „Wiadomościach Literackich”. Zwiedzając wraz z żoną Kornwalię w końcu lata 1939, zaskoczony tam został przez wybuch II wojny światowej. Sprawiło to, że na stałe zamieszkał w Anglii, gdzie został członkiem otwartej dla emigrantów, artystycznej The London Group. W latach 1942–1945 był dyrektorem i wykładowcą Polish College of Art powołanego przez rząd RP w Londynie, w latach 1946–1949 dyrektorem i wykładowcą School of Art w Hampstead.

Malował martwe natury, pejzaże, akty i portrety. Oprócz malarstwa zajmował się ponadto grafiką, rzeźbą, scenografią i pedagogiką.