Około 1900 roku przeprowadzono w kościele dużą przebudowę, w trakcie której zostały wykonane sklepienia oraz przebudowana została zakrystia. Po 1912 roku została dobudowana neogotycka kruchta oraz dwie przybudówki po bokach prezbiterium. W XX wieku przemurowano szczyty. W 1963 roku przeprowadzono remont dachu.
Architektura i wyposażenie Jest to świątynia gotycka mająca formę pseudobazyliki, o pięciu przęsłach z trzema nawami, o układzie pseudobazyliki. Na kalenicy umieszczona jest sygnaturka z przełomu XIX i XX wieku. Ściany zewnętrzne posiadają skarpy. Wewnątrz, między nawą główną a bocznymi, umieszczone są arkady o ostrych łukach, sklepienia krzyżowo-żebrowe w stylu neogotyckim z początku XX wieku. Polichromia posiada motywy ornamentalno – figuralne, reprezentująca postsecesję, wykonana przez Władysława Drapiewskiego w 1926 roku. Portal zachodni uskokowy, ostrołukowy. Obok portalu południowego uskokowa wnęka z kamienną kropielnicą.
Wyposażenie z początku XX w, wykonane w stylu neogotyckim.