aż odcinka nie będzie można w całości zaakceptować, albo odrzucić.
Liczba iteracji potrzebnych do obcięcia odcinka może wynosić od 0 do 4.
Przykład Obcinanie odcinka AB: wybierany jest punkt B (1), wyznaczane jest przecięcie z prostą – punkt C (2), nowy odcinek ma końce AC i znajduje się w całości w prostokącie – w tym miejscu algorytm kończy się (3).
Obcinanie odcinka DE: wybierany jest punkt D (1), wyznaczane jest przecięcie z prostą – punkt F (2), nowy odcinek ma końce EF, algorytm jest kontynuowany (3), wybierany jest punkt E (1), wyznaczane jest przecięcie z prostą – punkt G (2), nowy odcinek ma końce FG, algorytm jest kontynuowany (3), wybierany jest punkt F (1), wyznaczane jest przecięcie z prostą – punkt H (2), nowy odcinek ma końce GH i znajduje się w całości w prostokącie – w tym miejscu algorytm kończy się (3).
Zobacz też
algorytm Lianga-Barsky’ego okienkowanie
Bibliografia
Cohena-Sutherlanda